Κυριακή, 29 Ιουνίου 2014

ΜΙΚΡΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΚΟΡΥΦΑΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΥ (2): Οι προφήτες των παύλειων κοινοτήτων. Ο Παύλος ως προφήτης

ΜΙΚΡΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΚΟΡΥΦΑΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΥ (2): Οι προφήτες των παύλειων κοινοτήτων. Ο Παύλος ως προφήτης

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Νικόλαος Παύλου  "Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΣΤΟΝ ΠΡΩΙΜΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ
Η εξέλιξη του χριστιανικού προφητικού λόγου
το δεύτερο μισό του 1ου  αιώνα και το 2ο αιώνα μ.Χ.", Βόλος 2006, σ σ 57-59

 
Οι προφήτες των παύλειων κοινοτήτων. Ο Παύλος ως προφήτης

Μέσα στις κοινότητες που ιδρύει ο Παύλος στον ελληνορωμαϊκό κόσμο δρουν προφήτες που φαίνεται να έχουν σημαντικό έργο. Το λειτούργημά τους φαίνεται να απασχολεί ιδιαίτερα τον Παύλο, αν σκεφτεί κανείς, ότι αφιερώνει ένα μέρος της Α΄ προς  Κορινθίους επιστολής του σε αυτούς[1]. Εδώ φροντίζει να κάνει υποδείξεις για το πως πρέπει να ασκείται η προφητική ιδιότητα. Έτσι αποδεικνύεται ότι δεν ήταν απόλυτα ξεκαθαρισμένος ο τρόπος με τον οποίο ο προφήτης θα παρουσίαζε το θεϊκό θέλημα, και υπήρχαν διαφωνίες γύρω από το προφητικό αξίωμα.
Στις επιστολές του Παύλου[2] δεν αναφέρονται συγκεκριμένες προφητικές μορφές. Στους χριστιανούς που κατονομάζει[3], δεν απονέμει τον τίτλο του προφήτη. Αυτό μάλλον συμβαίνει γιατί ο Παύλος πίστευε ότι η εκδήλωσή της, γι’ αυτούς, που δεν ήταν ex officio προφήτες,  ήταν  περιστασιακή, και εκδηλώνονταν κάτω από ειδικές συνθήκες, οπότε δε χρειάζονταν να κάνει ξεχωριστή αναφορά σε αυτή την ιδιότητα. Άλλωστε όλοι οι χριστιανοί λάβαιναν τα χαρίσματα του Πνεύματος, από τη στιγμή που είχαν δεχτεί την καινούρια θρησκεία, πράγμα που μαρτυρείται στις Πράξεις[4]
Η σπουδαιότερη προφητική μορφή,  που πρωταγωνιστεί και στις παύλειες κοινότητες και στις επιστολές, είναι ο ίδιος ο Παύλος.  Γι’ αυτή του την ιδιότητα κάνει υπαινιγμό στο στ. Α΄ Κορ. 14,37, όταν τονίζει, μιλώντας στους προφήτες της Κορίνθου, πως «ε‡ tij doke‹ prof»thj enai À pneumatikÒj, ™piginwskštw § gr£fw Øm‹n Óti kur…ou ™stˆn ™ntol»».
Ο Παύλος γίνεται χριστιανός, μετά από μία σπουδαία προφητική εμπειρία, το όραμα, που είχε στο δρόμο για τη Δαμασκό. Όπως τονίζεται  στο βιβλίο των Πράξεων «™n d tù poreÚesqai ™gšneto aÙtÕn ™gg…zein tÍ Damaskù, ™xa…fnhj te aÙtÕn peri»strayen fîj ™k toà oÙranoà, kaˆ pesën ™pˆ t¾n gÁn ½kousen fwn¾n lšgousan aÙtù, SaoÝl SaoÚl, tme dièkeij;»[5]. Κατόπιν παρουσιάζεται να είναι μέλος του προφητικού ομίλου της Αντιόχειας[6] και στη Β΄ προς Κορινθίους επιστολή του περιγράφει μία καταπληκτική προφητική εμπειρία του. Όπως τονίζει ο ίδιος, εννοώντας τον εαυτό του «oda ¥nqrwpon  ™n Cristù prÕ ™tîn dekatess£rwne‡te ™n sèmati oÙk oda, e‡te ™ktÕj toà sèmatoj oÙk oda, Ð qeÕj oden¡rpagšnta tÕn toioàton ›wj tr…tou oÙranoà. kaˆ oda tÕn toioàton ¥nqrwpone‡te ™n sèmati e‡te cwrˆj toà sèmatoj oÙk oda, Ð qeÕj odenÓti ¹rp£gh ej tÕn par£deison kaˆ ½kousen ¥rrhta ·»mata § oÙkxÕn ¢nqrèpJ lalÁsai»[7]. Επίσης παραθέτει τη μαρτυρία ότι και σε αυτόν εμφανίστηκε ο Χριστός, μετά την ανάστασή του[8], εννοώντας μία πνευματική εμπειρία, αφού ο ίδιος δε φαίνεται να είχε καμία σχέση με το κίνημα του Ιησού, όσο ο τελευταίος κήρυττε στη Γαλιλαία και την Ιουδαία.
Η κλήση του Παύλου στο αποστολικό αξίωμα ακολουθεί την πορεία των προφητών της Παλαιάς Διαθήκης. Όπως γράφει ο ίδιος στην προς Γαλάτας επιστολή του[9], προτού γίνει χριστιανός κυνηγούσε με πάθος της εκκλησία του Θεού και προσπαθούσε να την  εξαφανίσει. Ο Θεός όμως τον είχε ξεχωρίσει από την κοιλιά της μάνας του, και η χάρη του τον είχε καλέσει για να τον υπηρετήσει. Άρα πίστευε ότι είχε εκλεγεί για την αποστολή του προτού ακόμη γεννηθεί. Τα ίδια ακριβώς έλεγε και ο προφήτης Ησαΐας, όταν τόνιζε πως ο «Κύριος απ’ την κοιλιά της μάνας μου με κάλεσε∙ πριν γεννηθώ πρόφερε τα’ όνομά μου»[10]. Επομένως ο Παύλος θεωρεί τον εαυτό του εκλεκτό, που τον έχει επιλέξει ο Θεός για τη μεγάλη του αποστολή, όπως ακριβώς έκανε και με τους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης.
Όλα τα παραπάνω ανεβάζουν το κύρος του Παύλου μέσα στις κοινότητές του. Εκτός από ιδρυτής τους ήταν και κατεξοχήν χαρισματική προφητική  μορφή, που έχει επιλεγεί από τον ίδιο το Θεό.  Άρα μπορεί να ασκεί εξουσία, και ο λόγος του πρέπει να ακούγεται από όλους. Αυτό το τονίζει σε πολλά σημεία των επιστολών του. Έτσι, ακόμη και ο άγγελος από τον ουρανό δε μπορεί να κηρύξει ευαγγέλιο διαφορετικό από αυτό που κήρυξε ο Παύλος[11], γιατί αυτό αποκαλύφθηκε στον ίδιο από τον Ιησού Χριστό[12]. Ταυτόχρονα, όπως τονίζεται στην επιστολή προς Φιλήμονα, οι πιστοί  χρωστούσαν στον Παύλο περισσότερα από τις οποιεσδήποτε χάρες που τους ζητούσε, αφού τους είχε κάνει χριστιανούς, και  έτσι του όφειλαν τον ίδιο τους τον εαυτό[13]
Τα πνευματικά χαρίσματα που έχει επιτρέπουν στον Παύλο να «lale‹ o„kodom¾n kaˆ par£klhsin kaˆ paramuq…an»[14]. Είναι λοιπόν, εκτός από ιδρυτής των κοινοτήτων, και ο προφήτης που φροντίζει για την οικοδόμηση των πιστών.
Ο Παύλος, χρησιμοποιώντας και την προφητική του ιδιότητα, με την οποία νουθετεί τους χριστιανούς, γίνεται ένα είδος pater-familias των χριστιανών-μελών των κοινοτήτων του[15]. Αυτό τονίζει και στην Α΄ προς Θεσσαλονικείς επιστολή του στην οποία υπενθυμίζει ότι φρόντιζε τα μέλη της κοινότητας, όπως ο πατέρας τα παιδιά του «parakaloàntej Øm©j kaˆ paramuqoÚmenoi kaˆ marturÒmenoi»[16], έχοντας δηλ. ίδιο έργο με αυτό των υπόλοιπων προφητών.
Η προφητική ιδιότητα του Παύλου εξυπηρετούσε πολλαπλές ανάγκες των κοινοτήτων.  Όπως είναι γνωστό αυτές χρειάζονταν καθοδήγηση. Μετά την ίδρυσή τους είχαν ανάγκες και απορίες, που έπρεπε να λυθούν. Γι’ αυτό το έργο ο πλέον κατάλληλος ήταν ο Παύλος, ο οποίος  σαν χαρισματική προσωπικότητα ήξερε να επιβάλλεται και να κερδίζει το σεβασμό.
Ο Παύλος λοιπόν φρόντιζε, ως προφήτης, να νουθετεί τα μέλη των κοινοτήτων του,  μεριμνώντας έτσι να μένουν στέρεοι στην πίστη τους. Ταυτόχρονα, η κλήση του, που ήταν παρόμοια με αυτή των μεγάλων προφητικών μορφών της Παλαιάς Διαθήκης και οι πνευματικές εμπειρίες που είχε, τις οποίες τις έκανε γνωστές με τις επιστολές του, τον αναδείκνυαν ως ανεπανάληπτη προσωπικότητα, αφού κανένας άλλος δεν είχε γευτεί κάτι παρόμοιο Συγκέντρωνε λοιπόν πνευματικές ιδιότητες, που του έκαναν να ξεχωρίζει από τους άλλους. Αυτό του έδινε το δικαίωμα να είναι ο καθοδηγητής των χριστιανών, ο pater-familias των κοινοτήτων της ρωμαϊκής οικουμένης.



[1] Το κεφ. 14
[2] Γνήσιες επιστολές του Παύλου θεωρούνται οι Προς Ρωμαίους, Α΄και Β΄ προς Κορινθίους, Α΄ προς Θεσσαλονικείς, η προς Γαλάτας, η προς Φιλιππησίους και η προς Φιλήμονα.Αντλούνται πληροφορίες, κατά πρώτο λόγο από τις επιστολές που θεωρούνται γνήσιες του Παύλου. Βλ. και υποσημείωση 32.
[3] Όπως, για παράδειγμα την Φοίβη που ήταν διάκονος της κοινότητας των Κεγχρεών της Κορίνθου (Ρωμ. 16,1),
[4] Βλ. για παράδειγμα Πρ. 10, 45-46
[5] Πρ. 9,3-4. Πρβλ. την ίδια τη μαρτυρία του Παύλου στην επιστολή προς Γαλάτας 1,17.
[6] Πρ. 13,1
[7] Β΄ προς Κορινθίους 12,2-4. Η μετάφραση της Βιβλικής Εταιρείας ( Η Καινή Διαθήκη. Το πρωτότυπο κείμενο με νεοελληνική μετάφραση των Σ. Αγουρίδη, Π. Βασιλειάδη, Ι. Γαλάνη, Γ. Γαλίτη, Ι. Καραβιδόπουλου, Β. Στογιάννου, Βιβλική Εταιρία, Αθήνα 1985)  είναι η εξής: «Ξέρω έναν άνθρωπο πιστό, ο οποίος πριν από δεκατέσσερα χρόνια ανυψώθηκε μέχρι και τον τρίτο ουρανό – δεν ξέρω αν ήταν με τω σώμα του ή χωρίς το σώμα, αυτό ο Θεός το ξέρει. Ξέρω ότι αυτός ο άνθρωπος – ή ήταν με το σώμα ή χωρίς το σώμα δεν το ξέρω, ο Θεός το ξέρει- μεταφέρθηκε ξαφνικά στον παράδεισο κι άκουσε λόγια που δεν μπορεί ούτε επιτρέπεται να τα πει άνθρωπος».
[8] Α΄Κορ. 15,8
[9] Γαλ. 1,13 κ.ε.
[10] Ησ. 49,1. Βλ. και Παναγόπουλος Ιωάν., Η εκκλησία των προφητών…, σ. 187-188
[11] Γαλ. 1,3
[12] Γαλ. 1,12. Προφανώς εδώ ο Παύλος εννοεί μία κατεξοχήν πνευματική-προφητική εμπειρία.
[13] Φιλ. 18
[14] Α΄Κορ. 14,3
[15] Για το θέμα, όπως παρουσιάζεται κυρίως στην προς Φιλήμονα επιστολή βλ. Chris Frilingos, “For my child Onesimus”, Paul and domestic power in Philemon, Journal Biblical Literature 119/1(2000), 91-104.
[16] Α΄ Θεσ. 2,12


Πηγή: ΘΕΟΛΟΓΟΙ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΠΙΝΑΚΑ

«ΜΑΓΝΗΤΩΝ ΚΙΒΩΤΟΣ» Για τη διάσωση του πολιτιστικού αποθέματος


ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΟΜ. ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΤΟΥ Ε. Μ. ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ
ΘΕΟΔΟΣΗ Π.ΤΑΣΙΟΥ

ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΙΟΥΝΙΟΥ, ΩΡΑ 8.30 ΜΜ
ΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑ, ΜΕΛΙΣΣΙΑΤΙΚΑ ΒΟΛΟΥ

       Ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος, κατά την υπερδεκαπεντετή διακονία του στην περιοχή μας, έχει διαπιστώσει ότι το πολιτιστικό απόθεμα της Μαγνησίας ταυτίζεται παραδοσιακά με την αρχιτεκτονική κληρονομιά, τον λαϊκό πολιτισμό της αγροτικής περιοχής και τις τέχνες. Απηχεί ως έννοια τη νοσταλγία της κοινοτικής ζωής του παρελθόντος και μια διαχρονική καλλιέργεια. Παράλληλα έχει θετικά αξιολογήσει και την σύγχρονη πολιτιστική δημιουργία σε πολλές από τις εκφράσεις της και επιδιώκει να την προστατεύσει και να την αναδείξει περαιτέρω.
    Στις σημερινές συνθήκες κρίσης αυτά τα χαρακτηριστικά έχουν λάβει διαφορετικές διαστάσεις, καθώς η αποδόμηση του παλιού παραδείγματος συντελείται με καταιγιστικούς ρυθμούς. Η Μητρόπολη Δημητριάδος «μπαίνει σε βαθειά νερά» και φιλοδοξεί να αναδείξει τον επαναπροσδιορισμό του ιδίου του πολιτισμικού κεφαλαίου της περιοχής μας και της σύστασής του. Αλλά και του επαναπροσδιορισμού της σχέσης Ορθοδοξίας και πολιτισμού. Αυτός ο επαναπροσδιορισμός θα επιτρέψει να αναδειχθούν οι νέοι στρατηγικοί άξονες, οι τρόπου ανανέωσης των εργαλείων και εν ολίγοις η νέα καταστατική συνθήκη.
    Θα προσπαθήσει και θα επιδιώξει, η ανάμιξή της αυτή με τον πολιτισμό να απελευθερώσει νέες δημιουργικές δυνάμεις της περιοχής μας και να συμβάλει στη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, η οποία καθιστά άξια του ονόματός της μια κοινωνία. Στοχεύει με τον τρόπο αυτό να οδηγήσει σε ένα ριζικά νέο , ανοιχτό και δημιουργικό πολιτισμικό ορίζοντα.
    Τις απόψεις του αυτές ο Μητροπολίτης τις συζήτησε διεξοδικά με αξιόλογους συμπολίτες του, που από ετών ασχολούνται με σεβασμό, μεράκι και αξιόλογη παρέμβαση σε πολλές περιπτώσεις με τα ζητήματα του πολιτισμού στη Μαγνησία. Έτσι όλοι μαζί αποφάσισαν να προχωρήσουν στην σύσταση του φορέα πολιτισμού με την επωνυμία «ΜΑΓΝΗΤΩΝ ΚΙΒΩΤΟΣ, για τη διάσωση του πολιτιστικού αποθέματος». Ο φορέας θα λειτουργεί με τη μορφή νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου και θα εδρεύει στο Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλίας , στα Μελισσιάτικα.

Σκοποί του Ιδρύματος είναι , μεταξύ άλλων:

Η γνωριμία των μελών και φίλων του Ιδρύματος, καθώς και των πολιτών της Μαγνησίας, με
την Ορθόδοξη Ελληνική παράδοση , τον λαϊκό μας πολιτισμό, αλλά και με τις σύγχρονες μορφές Τέχνης και πολιτιστικής έκφρασης.
Η συμβολή στη διάσωση και ανάδειξη του πολιτιστικού αποθέματος (υλικού και άυλου) της Μαγνησίας, μέσω της επιστημονικής έρευνας, και με τελικό στόχο την διάχυσή του στην κοινωνία.
Η έρευνα, καταγραφή, συλλογή, προβολή και χρήση δεδομένων από τον λαϊκό πολιτισμό, την τοπική ιστορία και την οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική εξέλιξη της Μαγνησίας.
Παράλληλες δράσεις και ενέργειες για την συστηματική αξιοποίηση του Συνεδριακού Κέντρου Θεσσαλίας με τη διοργάνωση πολιτιστικών, επιστημονικών, θεσμικών, κοινωνικών και άλλων εκδηλώσεων, πάντοτε μέσα στο πνεύμα της ιδρύσεώς του, σχετικών με την περιοχή της Μαγνησίας , αλλά και εκδηλώσεων πανελλήνιου και διεθνούς ενδιαφέροντος.
Η καλλιέργεια της πολιτιστικής ιδέας, σε όλα τα κοινωνικά στρώματα, και η εν γένει ενίσχυση προσπαθειών και δράσεων που αποβλέπουν στην πνευματική ανύψωση της κοινωνίας.
Η ανάληψη πρωτοβουλιών εκπαιδευτικού χαρακτήρα, σε συνεργασία με τη σχολική κοινότητα και την τοπική εκκλησία, για τη βίωση, κατεξοχήν από τους νέους, του λαϊκού πολιτισμού και τη γνώση της τοπικής ιστορίας.

Για την παρουσίαση των σκοπών, των στόχων , των πρώτων εκδηλώσεων και των νέων του συνεργατών, η Ι. Μητρόπολη Δημητριάδος διοργανώνει ανοιχτή εκδήλωση για τις αρχές, τους φορείς και το κοινό της Μαγνησίας, το Σάββατο 28 Ιουνίου 2014, στις 8.30 το βράδυ, στο Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλίας, στα Μελισσιάτικα Βόλου.
Η εκδήλωση – παρουσίαση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία εξ αιτίας της παρουσίας του Ομ. Καθηγητού του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Θεοδόση Π. Τάσιου, ο οποίος συνηγορώντας στο φιλόδοξο αυτό εγχείρημα θα μιλήσει με θέμα: «Θρησκεία και Τέχνη».
Ο Θεοδόσης Π. Τάσιος είναι ευαισθητοποιημένος σε κοινωνικά και φιλοσοφικά θέματα, αρθρογραφεί, δίνει συνεντεύξεις σε έντυπα της Ελλάδας και του εξωτερικού. Είναι πρόεδρος της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρίας. Είναι ομιλητής και διοργανωτής συναντήσεων σε θέματα παιδείας, πολιτισμού και ιστορίας. Υπήρξε συνδιοργανωτής της έκθεσης Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας που παρουσιάστηκε σε πόλεις της Ελλάδας και στην Γερμανίας.
Η εκδήλωση αυτή θα αρχίσει με τον χαιρετισμό του Μητροπολίτη κ. Ιγνατίου, ο οποίος χαρακτηριστικά τονίζει:
- Η μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας δεν εξαντλείται στα όρια ενός ναού, μένοντας αποκομμένη από το σύνολο της καθημερινής ζωής και της ευρύτερης κοινωνίας. Αντίθετα, γίνεται πρώτη ύλη, έτοιμη να μετασχηματιστεί σε έργα ομορφιάς, έργα Τέχνης, έργα πολιτισμού, προερχόμενα από ανθρώπους πνευματικούς, δηλαδή, ευαίσθητους, ευγενείς, ταλαντούχους και ανιδιοτελείς. Σ΄ αυτήν την έξοδο προς τον κόσμο, η Τέχνη γίνεται μέσον έκφρασης, δημιουργίας και επικοινωνίας. Από το προαύλιο του ναού, με μουσική, χορό, εικόνα και λόγο, ξεκινά ένα πανηγύρι χαράς και από κει απλώνεται προς όλους, καλώντας τους σε συμμετοχή και μοίρασμα καρδιάς.
Τέτοιοι καλλιτεχνικοί καρποί είναι ιδιαίτερα πλούσιοι και πολύμορφοι στη δική μας Ελληνορθόδοξη παράδοση, καθώς βρισκόμαστε κληρονόμοι ενός ιδιαίτερου πολιτισμού, που γεννήθηκε από τη συνάντηση της αρχαίας Ελλάδας με την χριστιανική μας πίστη. Ενός πολιτισμού, που περιμένει διαφύλαξη, ανάδειξη και ανανέωση.
Αυτό το έργο αναλαμβάνει ο νεοσύστατος Φορέας Πολιτισμού της τοπικής μας Εκκλησίας. Σε εποχές διάσπασης και αποξένωσης, επιστρατεύει τον Πολιτισμό, για να ενώσει τους ανθρώπους και να τους μεταφέρει μηνύματα χαράς και ελπίδας. Συγχρόνως όμως αναλαμβάνει να μυήσει και να εκπαιδεύσει τις νέες γενιές, προσφέροντας τους ευκαιρίες δημιουργίας και τρόπους ανθρώπινης επαφής.

Στους σκοπούς, τους στόχους και στον άμεσο προγραμματισμό της «ΜΑΓΝΗΤΩΝ ΚΙΒΩΤΟΣ» θα αναφερθεί ο Νίκος Τσούκας, και στη συνέχεια ο Οργανωτικός Γραμματέας του φορέα, εκπαιδευτικός και Υπ. Δρ. Πανεπιστημίου Αιγαίου Αλέξανδρος Καπανιάρης θα παρουσιάσει την ψηφιακή ταυτότητα της «ΜΑΓΝΗΤΩΝ ΚΙΒΩΤΟΣ». Την εκδήλωση θα συντονίσει ο διευθυντής του ραδιοφωνικού σταθμού «Ορθόδοξη Μαρτυρία», Νίκος Βαραλής.

Πηγή: http://www.acadimia.gr/content/view/548/1/lang,el/

Σάββατο, 28 Ιουνίου 2014

H Eκκλησία της Ελλάδος εορτάζει τον προστάτη της

Με θρησκευτική λαμπρότητα θα εορτάσει και εφέτος η  Εκκλησία  της Ελλάδος  την  Ιερή Μνήμη του Μεγάλου Αποστόλου των Εθνών Παύλου, Ιδρυτού της Εκκλησίας της Ελλάδος. 
  Το Σάββατο, 28 Ιουνίου 2014, και ώρα 19.00, στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Αποστόλου Παύλου Κορίνθου θα τελεσθεί  Πανηγυρικός  Εσπερινός, στον οποίο θα χοροστατήσει ο  Μακαριώτατος  Αρχιεπίσκοπος  Αθηνών  και  πάσης  Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, με την συμμετοχή Μελών της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου και άλλων Μητροπολιτών.
 Επίσης, την ίδια ημέρα και ώρα, στον Ιερό Ναό Αγίου Παύλου επί της οδού Ψαρών των Αθηνών, θα τελεσθεί Πανηγυρικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Συνοδικού Μητροπολίτου Μηθύμνης κ. Χρυσοστόμου. Στον Εσπερινό θα ομιλήσει ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης κ. Χρυσόστομος Συμεωνίδης, Γραμματεύς της Συνοδικής Επιτροπής επί των Οικονομικών.
  Το πρωί της εορτής,  Κυριακή  29 Ιουνίου  2014,  στον  αυτό Ιερό Ναό Αγίου Παύλου επί της οδού Ψαρών των Αθηνών, θα τελεσθεί ο Όρθρος και η καθιερωμένη Θεία Λειτουργία, ιερουργούντος  του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, με την συμμετοχή των Σεβασμιωτάτων  Συνοδικών Μητροπολιτών της Εκκλησίας της Ελλάδος. Κατά την Θεία Λειτουργία θα ομιλήσει  ο  Σεβασμιώτατος  Μητροπολίτης  Ζακύνθου κ. Διονύσιος.
Το απόγευμα της ιδίας ημέρας και ώρα 19.00, στον Ιερό Βράχο του Αρείου Παγου των Αρχαίων Αθηνών, εις Ανάμνησιν του Κηρύγματος του Αποστόλου Παύλου προς τους Αθηναίους, θα τελεσθεί Μεγας Πανηγυρικός Εσπερινός, Προεξάρχοντος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, με την συμμετοχή των Σεβασμιωτάτων Συνοδικών Μητροπολιτών της Εκκλησίας της Ελλάδος, ετέρων Ιεραρχών και λοιπών Κληρικών και Μοναχών και του Πιστού Λαού .
  Στον Εσπερινό θα ομιλήσει ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης κ. Χρυσόστομος Παπαθανασίου Ιεροκήρυξ και Διευθυντής του Ιδιαιτέρου Γραφείου του Μακαριωτάτου.
 Ομοίως θα εορτάσουν και οι κατά τόπους Ιερές Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος, και κυρίως εκείνες εκ της περιοχής των οποίων διέβη και κήρυξε ο Απόστολος Παύλος, ο Ιδρυτής της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Πηγή: ΑΜΕΝ

 

Ευαγγέλιο Κυριακής 29-6-2014 (Πέτρου και Παύλου)

Κατα Ματθαιον (Κεφ.16 Στιχ.13-19)᾿Ελθὼν δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς τὰ μέρη Καισαρείας τῆς Φιλίππου ἠρώτα τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λέγων· τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου; οἱ δὲ εἶπον· οἱ μὲν ᾿Ιωάννην τὸν βαπτιστήν, ἄλλοι δὲ ᾿Ηλίαν, ἕτεροι δὲ ῾Ιερεμίαν ἢ ἕνα τῶν προφητῶν. λέγει αὐτοῖς· ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγεται εἶναι; ἀποκριθεὶς δὲ Σίμων Πέτρος εἶπε· σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτῷ· μακάριος εἶ, Σίμων Βαριωνᾶ, ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέ σοι, ἀλλ᾿ ὁ πατήρ μου ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς. κἀγὼ δέ σοι λέγω ὅτι σὺ εἶ Πέτρος, καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησίαν, καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς. καὶ δώσω σοι τὰς κλεῖς τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, καὶ ὃ ἐὰν δήσῃς ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται δεδεμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς, καὶ ὃ ἐὰν λύσῃς ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται λελυμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς.


Απόδοση στη Νεοελληνική:
Και όταν ήρθε ο Ιησούς στα μέρη της Καισάρειας του Φιλίππου, ρωτούσε τους μαθητές του λέγοντας: «Ποιος λένε οι άνθρωποι πως είναι ο Υιός του ανθρώπου;» Εκείνοι είπαν: «Μερικοί λένε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, και άλλοι ο Ηλίας, άλλοι πάλι ο Ιερεμίας ή ένας από τους προφήτες». Τους λέει: «Κι εσείς ποιος λέτε πως είμαι;» Αποκρίθηκε λοιπόν ο Σίμωνας Πέτρος και είπε: «Εσύ είσαι ο Χριστός, ο Υιός του Θεού του ζωντανού». Αποκρίθηκε τότε ο Ιησούς και του είπε: «Μακάριος είσαι, Σίμωνα Βαριωνά, γιατί σάρκα και αίμα δεν σου το αποκάλυψε, αλλά ο Πατέρας μου που είναι στους ουρανούς. Κι εγώ λοιπόν σου λέω ότι εσύ είσαι Πέτρος, και πάνω σ’ αυτήν την πέτρα θα οικοδομήσω την Εκκλησία μου και οι πύλες του άδη δε θα υπερισχύσουν εναντίον της. Θα σου δώσω τα κλειδιά της βασιλείας των ουρανών, και ό,τι δέσεις πάνω στη γη θα είναι δεμένο στους ουρανούς και ό,τι λύσεις πάνω στη γη θα είναι λυμένο στους ουρανούς».

Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2014

Παύλεια: Τόμος Επετειακός επί τη Συμπληρώσει Είκοσι Ετών από της υπό του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος Καθιερώσεως των Εκδηλώσεων προς τιμή του Αγίου Ενδόξου Αποστόλου Παύλου 1995-2014, Βέροια 2014

O παρών επετειακός τόμος εκδίδεται με την ευκαιρία της συμπληρώσεως, με τη χάρη του Θεού, είκοσι ετών (1995-2014) από την καθιέρωση των Παυλείων εκδηλώσεων, προς τιμή του Αποστόλου Παύλου, με έμπνευση και πρόταση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος. Κάθε χρόνο τελούνται ανελλιπώς εκδηλώσεις καλλιτεχνικές και πολιτιστικές με αποκορύφωμα τα Διεθνή Επιστημονικά Παύλεια Συνέδρια, με συμμετοχή επιστημόνων από Ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια. Είκοσι χρόνια πολύπλευρης μελέτης του Παύλειου λόγου, θησαυρισμένης σε είκοσι αντίστοιχους τόμους. Αυτοί, μαζί με τον παρόντα τόμο, αποτελούν μια σοβαρή συνεισφορά στα θεολογικά γράμματα του τόπου μας και τελικά στον Πολιτισμό. Στον επετειακό αυτό τόμο προσκλήθηκαν να μετάσχουν όλοι όσοι υπήρξαν ομιλητές σε ένα ή περισσότερα των ως άνω Συνεδρίων, προερχόμενοι τόσο από τον θεολογικό και εκκλησιαστικό χώρο, όσο και από άλλες περιοχές επιστημονικές, με κέντρο ενδιαφέροντος των εργασιών τους πάντοτε τον Απόστολο Παύλο.
Σε μια εποχή διεπιστημονικών συνεργασιών και διεθνών προγραμμάτων η προσέγγιση του Αποστόλου Παύλου έγινε από πολλές οπτικές γωνίες και εμπλουτίσθηκε ο θεολογικός λόγος σε πολλαπλά επίπεδα. Τους ευχαριστούμε θερμά και ευχόμαστε, δια των πρεσβειών του Αποστόλου των Εθνών και ιδρυτού της Εκκλησίας της Βεροίας «Η χάρις του Κυρίου Ιησού Χριστού και η αγάπη του Θεού και η κοινωνία του Αγίου Πνεύματος μετά πάντων υμών. Αμήν» (Β” Κορ. 13,13).
 
Για περισσότερα στο: ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ

Πέμπτη, 26 Ιουνίου 2014

Ένα νέο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα στην Εκκλησιαστική Διοίκηση & Οργάνωση!

ΕΓΚΡΙΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΙΝΟΤΟΜΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ
 
Με την υπ’ αριθμ. 65727/Ε5 Απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, η οποία δημοσιεύτηκε στο Φ.Ε.Κ. 1182/8.5.2014/τ.Β΄, ενεκρίθη η λειτουργία Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών στο Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων του Τ.Ε.Ι. Κεντρικής Μακεδονίας με τίτλο: « Διοίκηση και Οργάνωση Εκκλησιαστικών Μονάδων». Ως στόχος του συγκεκριμένου προγράμματος, η λειτουργία του οποίου θα ξεκινήσει από το ακαδημαϊκό έτος 2014-2015, ορίζεται « η προαγωγή και μετάδοση γνώσεων, τεχνογνωσίας, μεθοδολογιών, λειτουργικών εργαλείων και ερευνητικών αποτελεσμάτων στον επιστημονικό χώρο της διοίκησης και οργάνωσης εκκλησιαστικών μονάδων ».  Οι φοιτητές που θα διεκπεραιώνουν επιτυχώς τις μεταπτυχιακές τους σπουδές θα λαμβάνουν Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης στη Διοίκηση και Οργάνωση Εκκλησιαστικών Μονάδων.
Πρόκειται αναμφισβήτητα για ένα ευέλικτο και καινοτόμο πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών, το οποίο φιλοδοξεί να τροφοδοτήσει τους εμπλεκόμενους μεταπτυχιακούς φοιτητές του, τόσο με την σύγρονη επιστημονική τεχνογνωσία, η οποία διέπει τον χώρο της διοίκησης των επιχειρήσεων, όσο και με τις εξειδικευμένες εκείνες θεολογικές γνώσεις, ικανότητες και αξίες, η κατοχή των οποίων κρίνεται άκρως απαραίτητη για την επιτυχή ποιμαντική διακονία κάθε εκκλησιαστικής μονάδος από τον σύγχρονο ποιμένα. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, ο δισυπόστατος επιστημονικός προσανατολισμός του συγκεκριμένου μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών  κατέστησε απαραίτητη την ακαδημαϊκή συνεργασία δύο επιστημονικών φορέων, οι οποίοι θα συνδράμουν επιστημονικά στη λειτουργία του προγράμματος, με την παροχή των εξειδικευμένων γνώσεων του διακριτού επιστημονικού χώρου, τον οποίο έκαστος διακονεί:
Έτσι, η μύηση των μεταπτυχιακών φοιτητών του προγράμματος στις σύγχρονες τάσεις της διοίκησης επιχειρήσεων, η οποία θα αναληφθεί από τους ακαδημαϊκούς δασκάλους του τμήματος διοίκησης επιχειρήσεων του ΤΕΙ Κεντρικής Μακεδονίας, θα συνδυαστεί με την επιστημονική συνδρομή του ακαδημαϊκού προσωπικού της Ανώτατης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης, το οποίο και θα υποστηρίξει το θεολογικό υπόβαθρο του Προγράμματος. Η επικοιδομητική ακαδημαϊκή συνεργασία των δύο αυτών φορέων εγγυάται και την επιτυχία του εγχειρήματος.
 
Για περισσότερα στο: ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ

Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014

Το Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ διοργανώνει Διεθνές Συνέδριο αφιερωμένο στη μελέτη των απόκρυφων χριστιανικών κειμένων και της πρόσληψής τους

Από την Πέμπτη 26 και μέχρι την Κυριακή 29 Ιουνίου, το Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ σε συνεργασία με τα: Αssociation pour l’ Étude de la Littérature Apocryphe Chrétienne (AELAC), Institut Romand des Sciences Bibliques (IRBS), Centre d’ Analyse et de Documentation Patristiques (CADP) και το Κέντρο Βυζαντινών Ερευνών (ΚΒΕ), διοργανώνει διεθνές συνέδριο αφιερωμένο στη μελέτη των απόκρυφων χριστιανικών κειμένων και της πρόσληψής τους. Πρόκειται για το πρώτο Συμπόσιο που πραγματοποιείται στην Ελλάδα με αντικείμενο τα απόκρυφα χριστιανικά κείμενα, τη θέση τους στην αρχαία χριστιανική γραμματεία και το ρόλο τους στην ιστορία του Χριστιανισμού, την τέχνη και τον πολιτισμό. Στο Συνέδριο συμμετέχουν επιστήμονες από την Ευρώπη, την Αμερική και τον Καναδά, που πραγματοποιούν συστηματική έρευνα στα απόκρυφα χριστιανικά κείμενα. Το Συμπόσιο θα πραγματοποιηθεί σε παράλληλες συνεδρίες στα αμφιθέατρα Ι και ΙΙΙ του ΚΕΔΕΑ  (κόκκινο κτήριο) του ΑΠΘ από το απόγευμα της Πέμπτης 26 Ιουνίου έως το μεσημέρι του Σαββάτου 28 Ιουνίου και θα ολοκληρωθεί την Κυριακή 29 Ιουνίου στο αμφιθέατρο του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών, στο χώρο της Ιεράς Βασιλικής, Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Βλατάδων.
Δείτε το πρόγραμμα του συνεδρίου: Πρόγραμμα
Για το διεθνές αυτό συνέδριο έχει δημιουργηθεί ειδικό ιστολόγιο με τίτλο: International Symposium on Christian Apocryphal Literature στο οποίο και έχει αναρτηθεί το πρόγραμμα, αναλυτικές πληροφορίες για τη διεξαγωγή και τον τρόπο παρακολούθησής του αλλά και περιλήψεις των εισηγήσεων.

Πηγή: ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ

Σύντομος απολογισμός δράσης

ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΡΑΣΗΣ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ «ΚΑΙΡΟΣ-για την αναβάθμιση της Θρησκευτικής Εκπαίδευσης»
 
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Ο σύλλογός μας που λειτουργεί επίσημα από το 2012[έτος εκλογής του πρώτου ΔΣ] αναπτύσσει, βάσει του καταστατικού του, δραστηριότητα σχετική με τα πάγια αλλά και τα τρέχοντα  προβλήματα του κλάδου μας[αδιοριστία, διορισμοί αναπληρωτών και κάλυψη κενών,  αναθέσεις μαθημάτων, επιμόρφωση ΤΠΕ, νέο Πρόγραμμα Σπουδών στο Δημοτικό-Γυμνάσιο, νέο Λύκειο, θέμα απαλλαγών από το μάθημα, αργία Τριών Ιεραρχών, καταπολέμηση εθνοφυλετισμού-νεοναζισμού στο χώρο της παιδείας, κ.α ]. Παράλληλα με βάση τη διακήρυξη αρχών[2009], ενδιαφέρεται για την παραγωγή ενός  στιβαρού όσο και σύγχρονου θεολογικού λόγου, που να δίνει απαντήσεις σε καίρια ζητήματα των ημερών μας. Για το σκοπό αυτό τάσσεται υπέρ ενός  νηφάλιου και γόνιμου διαλόγου, με όσους  ενδιαφέρονται με ειλικρίνεια για την ανάπτυξη προβληματισμού πάνω σε θέματα που αφορούν τόσο στο σύγχρονο σχολείο όσο και στην κοινωνία, πάντα στη κατεύθυνση της σύνθεσης, αποκλείοντας συνθήματα και στείρες αντιπαραθέσεις∙  ενός διαλόγου που κινείται στον άξονα θέση-αντίθεση-σύνθεση, με επιχειρήματα ουσίας. Με διαμορφωμένη άποψη που θέλει ένα μάθημα Θρησκευτικών, υποχρεωτικό για όλα τα παιδιά, εργαζόμαστε προς την κατεύθυνση αυτή, με οδηγό το τρίπτυχο «ερμηνεία, κριτική, διάλογος», σε ένα πλαίσιο «δυναμικής αλληλεπίδρασης ανάμεσα στο μαθητή, στα περιεχόμενα και τον δάσκαλο», ευνοώντας και σχεδιάζοντας θεματικές δράσεις και επιμορφωτικές-ενημερωτικές συναντήσεις για εκπαιδευτικούς. Ένα μικρό δείγμα των πρωτοβουλιών μας για όλα τα παραπάνω, παραθέτουμε στη συνέχεια, με σκοπό την έγκυρη πληροφόρηση των συναδέλφων, καθώς ακόμη και στο χώρο μας παρατηρούνται φαινόμενα αθέλητης ή και ηθελημένης αλλοίωσης της αλήθειας, με αποτέλεσμα την δημιουργία σύγχυσης γύρω από τις πραγματικές προθέσεις προσώπων και κινήσεων.
[ΣΗΜ: ο παρακάτω ενδεικτικός κατάλογος δραστηριοτήτων είναι αρθρωμένος χρονολογικά. Για όλες τις συναντήσεις και επαφές του ΔΣ με φορείς της πολιτείας και άλλους θεσμικούς παράγοντες[Πανεπιστήμια, Εκκλησία, ΟΛΜΕ] αλλά και για άλλες παρεμβάσεις σε τρέχοντα ζητήματα, ο σύλλογος έχει εκδώσει ειδικά ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ ή ανακοινώσεις για την άμεση πληροφόρηση όλων των ενδιαφερομένων. Τα κείμενα αυτά αναρτώνται τόσο στην επίσημη ιστοσελίδα του Συλλόγου όσο και σε γνωστούς, εκπαιδευτικού –θεολογικού περιεχομένου, ηλεκτρονικούς τόπους, ενώ πρώτη  προτεραιότητα στη αρχή του νέου σχολικού έτους, η έκδοση και αποστολή ειδικού εντύπου με έμφαση στην ενημέρωση των συναδέλφων πάνω σε επιστημονικά, θεολογικά, εκπαιδευτικά, παιδαγωγικά και συνδικαλιστικά θέματα]
 
2012
 
1.Κείμενο (ανακοίνωση & επιστολή προς Υπουργείο) με τις θέσεις του συλλόγου για το «Νέο Λύκειο»
2.Συνάντηση Διοικητικού Συμβουλίου με το Πολιτικό Γραφείο της «Χριστιανικής Δημοκρατίας»
3. Συνάντηση του Δ.Σ με τον Γενικό Γραμματέα Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας(κ. Γ. Καλαντζή)
4. Συνάντηση του Δ.Σ με τον Διευθυντή του Πολιτικού Γραφείου του Υπουργού Παιδείας(κ. Μιχαλολιάκο)
5.Συνάντηση Δ.Σ με κοσμήτορα Θεολογικής σχολής ΕΚΠΑ(κ. Μάριο Μπέγζο)
6. Συνδιοργάνωση με Θεολογική σχολή ΕΚΠΑ (στο κτίριο της Θεολογικής σχολής) ημερίδας με θέμα «Οι Θεολόγοι στο σύγχρονο σχολείο»
7. Συνάντηση  αντιπροσωπείας του Δ.Σ με Αντιπρύτανη ΑΠΘ(κ. Δ. Λιάλιου) , με κοσμήτορα Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ(κ. Τρίτο) και με Πρόεδρο τμήματος Θεολογίας(κ. Σταμούλη)
8. Εκδήλωση του συλλόγου στην Αθήνα το Δεκέμβριο στην αίθουσα εκδηλώσεων του Αρμού με θέμα: «Τα Θρησκευτικά στη σύγχρονη κοινωνία: Ερωτηματικά, προκλήσεις και προοπτικές»
9 . Εκδήλωση του συλλόγου στη Πάτρα, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης  ενός έτους πιλοτικής εφαρμογής του νέου ΠΣ για το ΜτΘ με θέμα «Το νέο Πρόγραμμα Σπουδών στα Θρησκευτικά Δημοτικού και Γυμνασίου. Καινοτομικά στοιχεία, Προβλήματα, Δυνατότητες και Προοπτικές»
 
2013
 
1.Ανακοίνωση κειμένου-κριτικής του νέου ΠΣ για τα Θρησκευτικά Δημοτικού-Γυμνασίου
2.Συνάντηση Δ.Σ με μέλη του τομέα Παιδείας(τμήμα Θρησκευμάτων) του ΣΥΡΙΖΑ (κτίριο Βουλής)
3. Συνάντηση Δ.Σ με Δ.Σ της Ομοσπονδίας Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης(ΟΛΜΕ)
4. Συνυπογραφή και δημοσίευση(με άλλες θεολογικές ενώσεις) κοινού κειμένου θέσεων για ζητήματα σχετικά με το μάθημα των Θρησκευτικών(ωράριο, απαλλαγές, αδιοριστία)
5. Ίδρυση τοπικών παρατημάτων σε: Πάτρα, Κοζάνη, Λάρισα & Θεσσαλονίκη
6.Συνάντηση συνεργασίας με τη Δ.Ε. του Πανελλήνιου Συλλόγου Αναπληρωτών Θεολόγων.
7. Εκδήλωση του παραρτήματος του συλλόγου το Φεβρουάριο στην Κοζάνη με θέμα: «Το Μάθημα των θρησκευτικών: προβλήματα, προκλήσεις και προοπτικές».
8.Εκδήλωση του συλλόγου στην Αθήνα το Μάρτιο στην αίθουσα εκδηλώσεων του Αρμού με θέμα: «Εκκλησία και Γυναίκα»
9. Εκδήλωση του παραρτήματος του συλλόγου τον Ιούνιο στην Κοζάνη με θέμα: « Ο διάλογος για το μάθημα των Θρησκευτικών στο σύγχρονο σχολείο: ταυτότητα, περιεχόμενο και προοπτικές»
 
2014
 
1.Θεολογική διημερίδα στο Διορθόδοξο Κέντρο της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 31/1 και 1/2/2014 με θέμα «Με τους τρεις Ιεράρχες στο σχολείο και την κοινωνία»(εισηγήσεις πανεπιστημιακών, συζήτηση και λειτουργία εκπαιδευτικών εργαστηρίων)
2. Συνάντηση Δ.Σ με Γενικό Γραμματέα Θρησκευμάτων Υπουργείου Παιδείας (κ. Γ. Καλαντζή)
3.Συνάντηση Δ.Σ με υφυπουργό Παιδείας (αρμόδιο για θέματα Πρωτοβάθμιας & Δευτεροβάθμιας) κ. Συμεών Κεδίκογλου
4. Εκδήλωση-παρουσίαση συλλογικού τόμου με τίτλο «Τα Θρησκευτικά στο σύγχρονο σχολείο»(εκδ. ΑΡΜΟΣ) από το παράρτημα του συλλόγου στη Θεσσαλονίκη
5.Πραγματοποίηση δύο επιμορφωτικών συναντήσεων τον μήνα Μάρτιο από το παράρτημα του συλλόγου στην Πάτρα. Η πρώτη είχε θέμα: « Η ερευνητική εργασία στο Λύκειο, το πώς και το γιατί της ερευνητικής εργασίας. Σχεδιασμός-Προτάσεις- Δυσκολίες» και η δεύτερη «Παρουσίαση του ψηφιακού σχολείου και του «Φωτόδεντρου» για τα Θρησκευτικά. Εργαλεία γενικής χρήσης ανοιχτού λογισμικού για το ΜτΘ. Αναζήτηση εκπαιδευτικού υλικού στο διαδίκτυο»
6. Συνάντηση κλιμακίου του ΔΣ με τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών & πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο
 
Για    το   Δ. Σ
Ο Πρόεδρος                                                                                      Ο Γ. Γραμματέας
Α. Αργυρόπουλος                                                                             Γ. Παπαδόπουλος
Σχ.Συμβουλος Δυτ . μακεδονιας                                                       θεολογος -φιλολογος
                                                                                                          καθηγητης  δ.ε

Κυριακή, 22 Ιουνίου 2014

Ημερίδα προς τιμήν του Μητροπολίτου Περγάμου

Ημερίδα προς τιμήν του Μητροπολίτου Περγάμου κ. Ιωάννου έλαβε χώρα την προηγούμενη εβδομάδα, και συγκεκριμένα το Σάββατο 14 Ιουνίου, στο Κέϊμπριτζ της Αγγλίας. Η ημερίδα ήταν αφιερωμένη στην ζωή και το έργο του μεγάλου θεολόγου, το έργο του οποίου έχει κερδίσει παγκοσμίως αναγνώστες και θαυμαστές. Ειδικώτερα, αντικείμενο των ομιλιών αποτέλεσε η εσχατολογία—η οποία συνιστά κεντρικό άξονα του πρόσφατου έργου του Μητροπολίτου Περγάμου και κυρίως του νέου βιβλίου του Η Ανάμνησις του Μέλλοντος (Remembering the Future).Μετά την τέλεση της πρωϊνής Θείας Λειτουργίας, τις εργασίες της ημερίδος άνοιξε η παρουσίαση του καθηγητού του ΠανεπιστημίουDuquesne (Πιτσβούργου) π. Bogdan Bucur. Στην συνέχεια ομίλησαν ο Μητροπολίτης Διοκλείας κ. Κάλλιστος (Ware), καθώς και ο πρώην Αρχιεπίσκοπος Καντερβουρίας Λόρδος Rowan Williams. Τον τιμώμενο ομιλητή, Μητροπολίτη Περγάμου, παρουσίασε ο καθηγητής, αρχιμ. Παντελεήμων Μανουσάκης.Εντύπωση προκάλεσε η συγκροτημένη ομιλία του Αρχιεπισκόπου Williams, ο οποίος μίλησε με θερμά λόγια για την οικουμενική εμβέλεια και σημασία της θεολογίας του Μητροπολίτου Περγάμου, υπογράμμισε δε πως τόσο η μελέτη της Αγίας Γραφής όσο και η μοναστική πολιτεία δεν μπορούν να ειδωθούν ορθά παρά μόνον ως γεγονότα Ευχαριστιακά και σε αυστηρή συνάρτηση με την τέλεση της Ευχαριστίας, ανοίγοντας έτσι την ζωή του Χριστιανού στην προοπτική των εσχάτων. Την ημερίδα έκλεισε η παρουσίαση του ίδιου του Μητροπολίτου Περγάμου κ. Ιωάννη, στην οποία συνόψισε τις επιπτώσεις του εσχατολογικού οράματος της Εκκλησίας, και δη της Ευχαριστίας, σε διαφόρους τομείς της συστηματικής θεολογίας, όπως, για παράδειγμα, στην διδασκαλία περί κτίσεως και πτώσεως, στην Χριστολογία και στην Πνευματολογία, καθώς και στην εκκλησιολογία. Ακολούθησε διεξοδική συζήτηση επί των θεμάτων.

Πηγή: ΑΜΕΝ

Άνθρωπος του Θεού δεν δηλώνεις αλλά φαίνεσαι....

παπά-Λίβυος

Άνθρωπος του Θεού δεν δηλώνεις αλλά φαίνεσαι. Έχουμε κουραστεί από τους δήθεν. Από αυτούς που αυτοπροβάλλονται έστω και «ταπεινώ τω τρόπω». Αυτούς που πίσω από το χαμόγελο κρύβουν ακονισμένα για κατάκριση και «ιερές» μάχες δόντια .
Όλους αυτούς που χρησιμοποιούν την εκκλησία για να διαμορφώσουν ένα προφίλ πνευματικότητας ώστε να εξασφαλίσουν την αίσθηση δύναμης που δεν βρήκαν στο κόσμο.
Στην εκκλησία δεν σώζεται ο ισχυρός, ο τέλειος, ο καπάτσος, ο καταφερτζής, εκείνος που τα κατάφερε, που νίκησε, που εξυψώθηκε, αλλά εκείνος που ταπεινώθηκε, που πόνεσε, που δυσκολεύτηκε, που ταλαιπωρήθηκε, λαβώθηκε και στην αγάπη αναστήθηκε.
Η εκκλησία ανήκει στους ταπεινούς αυτού του κόσμου, σε αυτούς που ζουν στα αζήτητα της εξουσίας και της δύναμης. Των υπαρξιακά λαβωμένων, ψυχικά κουρελιασμένων, εκείνων που έγλειψαν τα πατώματα της προσωπικής τους μοναξιάς και οδύνης και αισθάνθηκαν την ολική απογύμνωση της υπάρξεως τους.
Κουραστήκαμε και πολλές φορές λυγίσαμε, κλάψαμε και πενθήσαμε για μια παραχάραξη και παραμόρφωση του εκκλησιαστικού ήθους και της χριστιανικής κατανόησης, που κρατά το περικάλυμμα της παραδόσεως και χάνει με υπαρξιακά εκκωφαντικό ήχο την ουσία της χριστιανικής ζωής.
Για όλους εκείνους που βαπτίζουν αρετές τα πάθη και τις κακίες τους. Αυτούς που ζουν την κατά Χριστώ ζωή με σκοπό και στόχο, δίχως αγάπη, έρωτα και ελευθερία. Που περιμένουν πάντα κάτι να πάρουν, που αισθάνονται ότι κάποιος πάντα τους χρωστά.
Δεν είναι χριστιανικά στήθη αυτά που μετρούν τι δίνουν και τι παίρνουν, μα εκείνα που αγαπούν δίχως να περιμένουν.
Δεν είναι χριστιανή ψυχή εκείνη που νιώθει αυτοδικαιωμένη και ναρκισσιστικά ολοκληρωμένη στην ζάλη της αρετής και της θρησκευτικής δικαίωσης της. Ο χριστιανός δεν είναι δικαιωμένος, αλλά αγαπητικά σωσμένος. Η σωτηρία του, είναι καρπός αγάπης, και όχι κατορθωμάτων. Αίσθηση και εμπειρία ότι κάποιος με αγαπάει πολύ κι ας έχω τα χάλια μου, κι ας είμαι αδύναμος και ας μην έχω τίποτε να καυχηθώ πέρα της αγάπης του Θεού.
Ο παράδεισος δεν είναι κατάκτηση αλλά δωρεά. Είναι καρπός σχέσης και όχι κατάκτηση ισχυρών και υψηλών θρησκευτικών επιδόσεων.
Δεν σώζομαι επειδή κάτι σπουδαίο έκανα, αλλά επειδή κάποιον αγάπησα και με αγάπησε.
Όσο και αν το δηλώσεις άνθρωπος του Θεού, δεν θα γίνεις, εάν η χαρά και η ειρήνη δεν κατακλείσουν την ύπαρξη σου. Ας κάνουμε όσες νηστείες θέλουμε, αγρυπνίες και προσευχές, ας έχουμε Γέροντα τον πιο γνωστό πνευματικό της ορθοδοξίας, ας βγάλουμε όσες φωτογραφίες θέλουμε με στάρετς και οσίους, η χάρις δεν θα έρθει εάν δεν σταματήσουμε να την ζητούμε με την εσωτερική αδιάγνωστη πολλές φορές σκοπιμότητα, να κτίσουμε την εικόνα μας, το αυτοειδωλό μας, το εγωιστικό θρησκευτικό προφίλ μας. Για να αισθανθούμε ότι κάτι καταφέραμε και κάποιοι είμαστε.
Η χάρις δεν εκβιάζεται, ούτε εξαγοράζεται, δωρίζεται και εκχέεται αγαπητικά στους ταπεινούς, αφανοίς, πληγωμένους και αγαπητικά στραμμένους προς τον Θεό. Εκείνους που απογυμνώθηκαν και ξαρματώθηκαν από όλες τις αυταπάτες του κόσμου, όλες τις δυνάμεις και εξουσίες, από όλα τα είδωλα ακόμη και το ίδιου τους του εαυτού.

http://plibyos.blogspot.gr/2014/06/blog-post_19.html?spref=fb
 
Αναδημοσίευση: Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΜΕΣΟΠΕΛΑΓΑ

Σάββατο, 21 Ιουνίου 2014

Ο εσωτερικός κριτής του ανθρώπου

του Ιωάννη Καραβιδόπουλου, Ομότ.Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

Η αποστολική περικοπή της Κυριακής Β΄ Ματθαίου από την προς Ρωμαίους επιστολή του Απ.Παύλου είναι σε μετάφραση η ακόλουθη: 
«Αδελφοί, δόξα, τιμή και ειρήνη προσμένουν όποιον κάνει το καλό, πρώτα τον Ιουδαίο αλλά και τον εθνικό· γιατί ο Θεός δεν κάνει διακρίσεις. 'Ετσι, λοιπόν, όσοι αμάρτησαν χωρίς να ξέρουν τον νόμο του Θεού, θα καταδικαστούν όχι με κριτήριο τον νόμο. Κι από την άλλη, όσοι αμάρτησαν γνωρίζοντας τον νόμο, θα δικαστούν με κριτήριο τον νόμο. Γιατί στο θεϊκό δικαστήριο δεν δικαιώνονται όσοι άκουσαν απλώς τον νόμο αλλά μόνο όσοι τήρησαν τον νόμο. 'Οσο για τα άλλα έθνη, που δεν γνωρίζουν τον νόμο, πολλές φορές κάνουν από μόνοι τους αυτό που απαιτεί ο νόμος. Αυτό δείχνει πως, αν και δεν τους δόθηκε ο νόμος, μέσα τους υπάρχει νόμος. Η διαγωγή τους φανερώνει πως οι εντολές του νόμου είναι γραμμένες στις καρδιές τους· και σ' αυτό συμφωνεί και η συνείδησή τους, που η φωνή της τους τύπτει ή τους επαινεί, ανάλογα με τη διαγωγή τους. 'Ολα αυτά θα γίνουν την ημέρα που ο Θεός θα κρίνει δια του Ιησού Χριστού τις κρυφές σκέψεις των ανθρώπων, όπως λέει το ευαγγέλιό μου» (Ρωμ.2,10-16).
Ο Απ. Παύλος στην περικοπή αυτή της προς Ρωμαίους επιστολής θίγει το θέμα της καθολικότητας και βεβαιότητας της τελικής κρίσης των ανθρώπων από τον δικαιοκρίτη και αμερόληπτο Θεό. Ο Ισραηλιτικός λαός είχε τον Νόμο που έδωσε ο Θεός στον Μωυσή στο όρος Σινά και ο νέος λαός, η Εκκλησία, έχει τον ευαγγελικό Νόμο της Χάρης που δίδαξε ο Χριστός. Το ερώτημα που θέτουν πολλοί χριστιανοί είναι: Καλά, οι Ισραηλίτες και οι Χριστιανοί έχουν τον Νόμο τους, όμως το υπόλοιπο μέρος της ανθρωπότητας – που είναι κι αυτό δημιούργημα του Θεού – με ποιο κριτήριο θα αντιμετωπισθεί στην τελική κρίση; Θα αδικηθεί επειδή δεν γνώρισε τον Νόμο του Θεού; ή μήπως γι’αυτόν ακριβώς τον λόγο θα τύχει ευμενούς κρίσης;  Πολλοί φιλόσοφοι και θεολόγοι από τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες μέχρι σήμερα τόνισαν την απεριόριστη αγάπη του Θεού που δεν συμβιβάζεται με οποιαδήποτε σκέψη τιμωρίας και διατύπωσαν την άποψη ότι ο πανάγαθος Θεός θα δώσει γενική άφεση αμαρτιών σε όλους. Βέβαια κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να θέσει  όρια στην ευσπλαχνία του Θεού ή να την περιορίσει σε ορισμένους μόνο καλούς χριστιανού, διότι οι  βουλές του θεού είναι ανεξιχνίαστες. Από την άλλη μεριά όμως ας μη λησμονούμε ότι η Αγία Γραφή δεν ομιλεί μόνο για την αγάπη αλλά και για τη δικαιοσύνη του Θεού.
  Ας δούμε τώρα και την απάντηση του Απ.Παύλου στην παραπάνω περικοπή. Ο Θεός αποκαλύπτεται στην ανθρωπότητα κυρίως δια του Ιησού Χριστού, της διδασκαλίας του, των θαυμάτων, του Σταυρού και της Ανάστασης, Αποκαλύπτεται όμως και δια των δυνατοτήτων που έδωσε στους ανθρώπους κατά τη δημιουργία τους. Όλοι οι άνθρωποι έχουν ένα αδέκαστο κριτή μέσα τους που λέγεται συνείδηση, η οποία ελέγχει ή επιδοκιμάζει τις διάφορες πράξεις τους, ώστε να αισθάνονται «θλίψη» και «στενοχώρια», όταν διαπράττουν το κακό ή «δόξα» και «τιμή» και «ειρήνη», όταν ενεργούν το καλό. Έτσι, σε κάθε άνθρωπο μπορεί να διαπιστώσει κανείς την παρουσία του Θεού μέσα του.
  ΄Ισως παρατηρήσει κανείς ότι μια τέτοια διδασκαλία είχαν ήδη διατυπώσει οι Στωικοί φιλόσοφοι. Αυτό είναι σωστό, γιατί ο Θεός φώτισε πολλούς ανθρώπους και στα προχριστιανικά χρόνια να φθάσουν ψηλαφώντας την αλήθεια. Τους έδωσε κατά τον φιλόσοφο και μάρτυρα Ιουστίνο τον «σπερματικό λόγο». Η διαφορά όμως της χριστιανικής διδασκαλίας από τη στωική είναι: α) ότι η συνείδηση δεν είναι αυτονόητο φυσικό δεδομένο αλλά δώρο του Θεού στον άνθρωπο, β) ότι σχετίζεται όχι με ένα ακαθόριστο Θεό που συγχέεται πανθεϊστικά με τη φύση αλλά με έναν προσωπικό Θεό αγαθό και δίκαιο, και τέλος γ) το έργο της συνείδησης τελεί σε σχέση με την τελική κρίση, όπως γράφει ο Απ.Παύλος στη σημερινή περικοπή.  
  Βέβαια όλα αυτά δεν γράφονται από τον Απόστολο με σκοπό να οικοδομηθεί μια «φυσική θεολογία», ή μια φιλοσοφία περί του «άγραφου νόμου της συνείδησης», αλλά γράφονται με ενδιαφέρον ιεραποστολικό, με σκοπό να αφυπνιστούν οι εθνικοί ακροατές του χριστιανικού κηρύγματος και ξεκινώντας από την ολοφάνερη παρουσία του Θεού μέσα τους να προχωρήσουν στο να αναγνωρίσουν αυτόν τον Θεό, όπως τον αποκάλυψε στον κόσμο ο Ιησούς Χριστός. Γράφονται επίσης και προς τους γεμάτους αυτοπεποίθηση Ιουδαίους αλλά και προς Χριστιανούς που βλέπουν όλους τους άλλους ανθρώπους σαν μάζα απωλείας, ώστε να καταλάβουν επιτέλους ότι όλοι οι άνθρωποι βρίσκονται κάτω από τη δίκαιη κρίση του Θεού.

  Αυτό το τελευταίο είναι που χρειάζεται να υπογραμμιστεί στην εποχή μας.  Όσο κι αν αισθάνεται παντοδύναμος και αυτάρκης ο σύγχρονος άνθρωπος με τις επιστημονικές του γνώσεις και την τεχνική εξέλιξη, τα σκοτεινά βάθη της καρδιάς του, οι μύχιοι λογισμοί και οι κρυφές επιθυμίες του βρίσκονται ανά πάσα στιγμή κάτω από την κρίση του Θεού. Ο άνθρωπος δεν κρίνεται από τα εξωτερικά τεχνικά κατορθώματά του – που σε τελική ανάλυση αποτελούν πραγματοποίηση της εντολής του Δημιουργού «πληρώσατε την γην και κατακυριεύσατε αυτής» (Γεν. 1,28) – αλλά από την εσωτερική καθαρότητα της καρδιάς του, όπως αυτή εξωτερικεύεται σε πράξεις αγάπης προς τον συνάνθρωπο.

Πηγή: ΑΜΕΝ

Ευαγγέλιο της Κυριακής 22 Ιουνίου 2014


Το Ευαγγελικό ΑνάγνωσμαΚατά Ματθαίον (δ΄ 18-23) 
Τῷ καιρῷ εκείνῳ, περιπατῶν ὁ Ἰησοῦς παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας εἶδε δύο ἀδελφούς, Σίμωνα τὸν λεγόμενον Πέτρον καὶ ᾿Ανδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ,
βάλλοντας ἀμφίβληστρον εἰς τὴν θάλασσαν· ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς· καὶ λέγει αὐτοῖς· δεῦτε ὀπίσω μου καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων. Οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ. Καὶ προβὰς ἐκεῖθεν εἶδεν ἄλλους δύο ἀδελφούς, Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ἐν τῷ πλοίῳ μετὰ Ζεβεδαίου τοῦ πατρὸς αὐτῶν καταρτίζοντας τὰ δίκτυα αὐτῶν, καὶ ἐκάλεσεν αὐτούς. Οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὸ πλοῖον καὶ τὸν πατέρα αὐτῶν ἠκολούθησαν αὐτῷ.
Καὶ περιῆγεν ὅλην τὴν Γαλιλαίαν ὁ Ἰησοῦς διδάσκων ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν καὶ κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας καὶ θεραπεύων πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐν τῷ λαῷ.

Απόδοση στη νεοελληνική:
Τον καιρό εκείνο, ὅταν περπατοῦσε κοντὰ εἰς τὴν λίμνην τῆς Γαλιλαίας, εἶδε δύο ἀδελφούς, τὸν Σίμωνα, ὁ ὁποῖος ἐλέγετο Πέτρος, καὶ τὸν Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφόν του, νὰ ρίχνουν δίχτυ εἰς τὴν λίμνην, διότι ἦσαν ψαράδες. Καὶ τοὺς λέγει, «Ἐλᾶτε, ἀκολουθῆστε με, καὶ θὰ σᾶς κάνω ψαράδες ἀνθρώπων». Αὐτοὶ ἐγκατέλειψαν ἀμέσως τὰ δίχτυα καὶ τὸν ἀκολούθησαν. Καὶ ὅταν ἐπροχώρησε ἀπὸ ἐκεῖ, εἶδε ἄλλους δύο ἀδελφούς, τὸν Ἰάκωβον, τὸν υἱὸν τοῦ Ζεβεδαίου καὶ τὸν Ἰωάννην τὸν ἀδελφόν του, μέσα σὲ πλοιάριον μαζὶ μὲ τὸν Ζεβεδαῖον, τὸν πατέρα τους, νὰ ἐπισκευάζουν τὰ δίχτυα τους καὶ τοὺς ἐκάλεσε. Αὐτοὶ ἀμέσως ἄφησαν τὸ πλοιάριον καὶ τὸν πατέρα τους καὶ τὸν ἀκολούθησαν.
Ὁ Ἰησοῦς ἐγύριζε ὁλόκληρη τὴν Γαλιλαίαν καὶ ἐδίδασκε εἰς τὰς συναγωγάς των καὶ ἐκήρυττε τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας καὶ ἐθεράπευε κάθε ἀσθένειαν καὶ κάθε ἀδυναμίαν εἰς τὸν λαόν.
 

Ανακοίνωση διεξαγωγής Διεθνούς Συνεδρίου για την Κριτική Παιδαγωγική

Το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης (Π.Τ.Δ.Ε.) του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Α.Π.Θ.) διοργανώνει, από τις 23 μέχρι και τις 26 Ιουνίου 2014 στην Παιδαγωγική Σχολή του Α.Π.Θ., το 4ο Διεθνές Συνέδριο Κριτικής Παιδαγωγικής, με θέμα: «Η Κριτική Παιδαγωγική την Εποχή της Κρίσης» .
 
Η εκδήλωση της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής κρίσης επηρεάζει την εκπαίδευση σε παγκόσμιο επίπεδο. Η κρίση, παρελκόμενο της κυρίαρχης νεοφιλελεύθερης και νεοσυντηρητικής πολιτικής ως της μοναδικής πλατφόρμας επίλυσης των κοινωνικών ζητημάτων, επαναπροσδιορίζει τον ιδεολογικό και τον κοινωνικοπολιτικό ρόλο της εκπαίδευσης. Η δημόσια εκπαίδευση συρρικνώνεται, χάνοντας το κύρος της ως κοινωνικού αγαθού. Αντίθετα, η παρεχόμενη δημόσια εκπαίδευση προβάλλεται και προωθείται ως εμπόρευμα που αγοράζεται απαλείφοντας τις κριτικές και δημοκρατικές της συνιστώσες.
Κατανοώντας και αποκωδικοποιώντας τα αίτια της κρίσης και τις μορφές με τις οποίες εκδηλώνεται σε διαφορετικές χώρες, οι σύνθετες μορφές με τις οποίες επιδρά στην εκπαίδευση εγείρουν καίρια ερωτήματα που προωθούν τον κριτικό αναστοχασμό, μακριά από κάθε λογής νεοφιλελεύθερης, νεοσυντηρητικής και τεχνοκρατικής λογικής. Επιπρόσθετα, για την κριτική παιδαγωγική αναδύεται το αίτημα της ευθύνης να κρίνουμε τις αναδιαρθρώσεις της συντηρητικής σκέψης και την ανάταξη του νεοφιλελεύθερου λόγου στις σύγχρονες κοινωνίες στον ορίζοντα των αντιφάσεων, των προκλήσεων και της ανατροπής των καπιταλιστικών δομών που δεσπόζουν διεθνώς.
Τα Διεθνή Συνέδρια για την Κριτική Παιδαγωγική που έλαβαν χώρα στην Αθήνα το 2011 και το 2012, όπως και στην Άγκυρα το 2013, υπήρξαν σημεία αναφοράς για ακαδημαϊκούς, εκπαιδευτικούς, ακτιβιστές και όλους/όλες όσους αφορά η εκπαίδευση ώστε να διαμορφώσουν και να δεσμευτούν σε έναν διαρκή και ανοιχτό δημιουργικό δημόσιο διάλογο. Σε μια περίοδο όπου η εκπαίδευση και ο κόσμος της εκπαίδευσης πολιορκούνται από τις τρέχουσες αντιδραστικές πολιτικές, σας προσκαλούμε να παρακολουθήσετε και να συμμετέχετε στις εργασίες του 4ου Διεθνούς Συνεδρίου για την Κριτική Εκπαίδευση.
Οι γλώσσες του συνεδρίου θα είναι η Ελληνική και η Αγγλική.
Οργανωτική Επιτροπή Συνεδρίου

Πηγή: alfavita
 

ΝΕΟ ΛΥΚΕΙΟ - ΠΙΝΑΚΕΣ ΜΕ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΩΡΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ

Προσκλήσεις υποβολής αιτήσεων για αποσπάσεις κατά το σχολικό έτος 2014-2015.





Μαρούσι, 19 Ιουνίου 2014

                                                                                ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Αλέξανδρος Δερμεντζόπουλος υπέγραψε σήμερα τρεις προσκλήσεις. Η πρώτη αφορά στους Εκπαιδευτικούς Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης για υποβολή αιτήσεων απόσπασης από ΚΕΔΔΥ ή ΠΥΣΠΕ/ΠΥΣΔΕ σε ΚΕΔΔΥ ή ΠΥΣΠΕ/ΠΥΣΔΕ για Σχολικές Μονάδες Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (ΣΜΕΑΕ), για το διδακτικό έτος 2014-2015.

Η δεύτερη Πρόσκληση αφορά στους Εκπαιδευτικούς Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης για υποβολή αιτήσεων αποσπάσεων από ΠΥΣΠΕ/ΠΥΣΔΕ σε ΠΥΣΠΕ/ΠΥΣΔΕ, Μουσικά, Καλλιτεχνικά, Διαπολιτισμικά και Εκκλησιαστικά Σχολεία για το διδακτικό έτος 2014-2015.

Και η τρίτη Πρόσκληση αφορά στους Εκπαιδευτικούς Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για υποβολή αιτήσεων αποσπάσεων σε υπηρεσίες και φορείς αρμοδιότητας του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, κατά το σχολικό έτος 2014-2015.

Η προθεσμία υποβολής των αιτήσεων ξεκινάει στις 20 Ιουνίου 2014 και λήγει 25 Ιουνίου 2014.
 
Πρόσκληση εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για υποβολή αιτήσεων αποσπάσεων σε υπηρεσίες και φορείς αρμοδιότητας του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, κατά το σχολικό έτος 2014-2015


Πρόσκληση εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης για υποβολή αιτήσεων αποσπάσεων από ΠΥΣΠΕ/ΠΥΣΔΕ σε ΠΥΣΠΕ/ΠΥΣΔΕ, Μουσικά, Καλλιτεχνικά, Διαπολιτισμικά και Εκκλησιαστικά Σχολεία για το διδακτικό έτος 2014-2015

Πρόσκληση εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης για υποβολή αιτήσεων απόσπασης από ΚΕΔΔΥ ή ΠΥΣΠΕ/ΠΥΣΔΕ σε ΚΕΔΔΥ ή ΠΥΣΠΕ/ΠΥΣΔΕ για Σχολικές Μονάδες Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (ΣΜΕΑΕ), για το διδακτικό έτος 2014-2015

Πηγή: http://www.minedu.gov.gr/grafeio-typoy-kai-dimosion-sxeseon-main/deltia-typoy-main/11361-19-06-14-2014-2015b.html

Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2014

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΟ ΗΡΩΔΕΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ


Ὁμιλία 
τῆς Α.Θ.Παναγιότητος 
τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου 
κ.κ. Βαρθολομαίου 
κατά τήν ἐπίσημον ἔναρξιν 
τῆς Διεθνοῦς Ἡμερίδος τοῦ Ἱδρύματος Ἰατροβιολογικῶν Ἐρευνῶν 
τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν μέ θέμα τό ῾Περιβάλλον῾ 
(Καλλιτεχνική Ἐκδήλωσις εἰς τό Ἠρώδειον Ἀθηνῶν). 
(18 Ἰουνίου 2014) 
 
Μακαριώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κύριε Ἱερώνυμε, 
Ἱερώτατοι καί Θεοφιλέστατοι ἅγιοι ἀδελφοί Ἱεράρχαι, 
Ἐξοχώτατοι, 
Ἐντιμολογιώτατε Ἄρχων κύριε Γρηγόριε Σκαλκέα, 
Προσφιλεῖς Ἀθηναῖοι καί λοιποί λίαν ἀγαπητοί παρόντες, 
Εὐχαριστίαν πολλήν ἀναπέμπομεν εἰς τόν Ἅγιον Θεόν μας, διότι εὐδόκησεν ἐν τῇ φιλανθρωπίᾳ Του νά εὑρισκώμεθα καί πάλιν εἰς τό κλεινόν Ἄστυ τῶν Ἀθηνῶν, ὅπου ὁ λόγος καί ἡ σοφία καί τά γράμματα ἤνθησαν, καί ὅπου ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν Παῦλος ἐκήρυξεν εἰς τούς προπάτοράς μας τόν Ἄγνωστον μέχρι τότε Θεόν, «τόν κατασκευάσαντα τόν οὐρανόν καί τήν γῆν καί πάντα τά ἐν αὐτοῖς». Μᾶς ἀξιώνει νά εὑρισκώμεθα εἰς τήν ἔνδοξον πρωτεύουσαν τῆς Ἑλλάδος, εἰς τήν ὁποίαν ἐκαλλιεργήθη ἡ φιλοσοφία τοῦ Πλάτωνος καί τοῦ Ἀριστοτέλους καί τῶν ἄλλων σοφῶν, τήν ὁποίαν προσέλαβαν Διονύσιος ὁ Ἀεροπαγίτης, οἱ Τρεῖς Ἱεράρχαι καί οἱ ἄλλοι μεγάλοι Πατέρες καί Διδάσκαλοι τῆς Ἐκκλησίας καί τήν μετουσίωσαν εἰς θεολογίαν τῆς ἀγάπης. 
Ἤλθαμε πρός ὑμᾶς, Μακαριώτατε, ἀδελφοί καί τέκνα, ἐκ τῆς ἕδρας τῆς Μητρός Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, καί ἐκ τῆς Βασιλίδος τῶν πόλεων, διά νά μεταφέρωμεν τό διαχρονικόν πνεῦμα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί μέ ταπείνωσιν νά κηρύξωμεν, καί κατά τήν ἐποχήν αὐτήν τῆς κρίσεως καί τῶν ποικίλων κρίσεων, τόν ἐσταυρωμένον καί ἀναστάντα Κύριόν μας, ὁ Ὁποῖος ἐξωραΐζει, καί διά τῶν δαψιλῶν δωρεῶν τῆς Χάριτός Του ἀποκαθιστᾷ, τό μωλωπισμένον ἀλλά πάντοτε ζωντανόν σῶμα τῆς ἀνθρωπότητος. 
Ἤλθαμε, ἀδελφοί, ἐκ τῆς Κωνσταντίνου πόλεως, νά χαιρετίσωμεν καί νά τιμήσωμεν ἕνα Λαόν, ὁ ὁποῖος ἔμαθεν ἐνωρίς νά ἀγαπᾷ, νά θυσιάζεται καί νά προσφέρῃ, ἕνα Λαόν, τόν Ἑλληνικόν, ἐκ τοῦ ὁποίου πολλοί κατακτηταί «ἔτρωγον», διά νά χρησιμοποιήσωμεν τούς λόγους τοῦ θρυλικοῦ ἥρωος Μακρυγιάννη, ἀλλά πάντοτε ἔμενεν ἡ «μαγιά», ἡ ἐκλεκτή «ζύμη». 
Ἀγαπητοί παρόντες, 
Πρωτίστως συγχαίρομεν ὁλοκαρδίως τό Κέντρον Περιβαλλοντικῆς Ὑγείας τοῦ Ἱδρύματος Ἰατροβιολογικῶν Ἐρευνῶν τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν, ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ ἐπί κεφαλῆς αὐτοῦ Ἐντιμολογιωτάτου Ἄρχοντος ὀφφικιαλίου ἡμῶν, Ἀκαδημαϊκοῦ καί Καθηγητοῦ κυρίου Γρηγορίου Σκαλκέα, διά τήν πρωτοβουλίαν του νά ὀργανώσῃ τήν σημερινήν πολιτισμικήν ἐκδήλωσιν, ἐν συσχετισμῷ πρός τήν διοργανουμένην ὑπό τοῦ Ἱδρύματος τούτου Διεθνῆ Ἡμερίδα διά τό περιβάλλον. 
Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ Θεός ἔπλασε τό σύμπαν «καλόν λίαν», ἀλλά καί ὅτι ὁ ἄνθρωπος, καταχρώμενος τῆς ἐλευθερίας του, ἐπέλεξε νά ἀκολουθήση, διά τήν τελείωσίν του, ὁδόν διαφορετικήν ἀπό ἐκείνην τήν ὁποίαν τοῦ ὑπέδειξεν ὁ Θεός. Ἀποτέλεσμα τῆς αὐτονομήσεως τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ προτιμήσαντος, κατά τήν Ἁγίαν Γραφήν, νά γίνῃ ὡς Θεός, ἀντί νά εἶναι, ὡς ἐδημιουργήθη, υἱός τοῦ Θεοῦ καί κληρονόμος συμπάσης τῆς δημιουργίας, ἦτο νά αἰσθανθῇ ὅτι ἀπώλεσε μαζί μέ τήν υἱότητα καί τήν ἰδιότητα τοῦ κληρονόμου τῆς ἀπεράντου δημιουργίας τοῦ Θεοῦ Πατρός. Μή δυνάμενος δέ νά ἀνθέξῃ τήν διά τῆς ἀποστασίας του ἐπελθοῦσαν πτωχείαν του, ἐπεχείρησε νά ἀναπληρώσῃ τήν ἔλλειψιν τοῦ πλούτου τοῦ παραδείσου διά τῆς ἀποκτήσεως ὅσον τό δυνατόν περισσοτέρων ὑλικῶν ἀγαθῶν. 
Ὁ θησαυρός τῶν ἀγαθῶν καί ζωῆς χορηγός Θεός, γνωρίζων ἐν τῇ πανσοφίᾳ Του τήν καταστρεπτικότητα τῆς πλεονεξίας τοῦ ἐκτροχιασθέντος ἀνθρώπου ἐνέβαλεν εἰς τήν κτίσιν τήν ἱκανότητα τῆς ἀναγεννήσεως καί τῆς κατ᾿ αὐτόν τόν τρόπον ἀειφορίας τῶν στοιχείων τῆς φύσεως.
Τοιουτοτρόπως τήν παραφωνίαν τοῦ θανάτου ἀποκαθιστᾷ ἡ γέννησις νέας ζωῆς, καί τήν παραφωνίαν τῆς φθορᾶς ἀποκαθιστᾷ ἡ ἀνάπλασις. Ὁ Θεός δέν ἦτο δυνατόν νά παραμείνῃ ἀδρανής ἐνώπιον τῆς φθοροποιοῦ ἐπιρροῆς τοῦ ἐκτροχιασμοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλά ἐναρμονίζει τήν νέαν κατάστασιν πρός τό ἀρχικόν σχέδιον Αὐτοῦ. 
Ἐν τούτοις, ὁ ἄνθρωπος, καί κυρίως ὁ σύγχρονος, δέν κατενόησεν ἐπαρκῶς τό ἔργον τοῦ Θεοῦ πρός ἐναρμόνισιν τῆς φθορᾶς τοῦ περιβάλλοντος διά τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀρχικῶν ἰδιοτήτων του καί ἀντί νά ἐναρμονισθῇ πρός τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, τό ὁποῖον ὑποδεικνύει, σύν τοῖς ἄλλοις, τήν ὀλιγάρκειαν καί τήν ἀποφυγήν τῆς σπατάλης τῶν πόρων τῆς κτίσεως, ἤρχισε νά ἐκμεταλλεύεται ληστρικῶς τό περιβάλλον. Ἀλλά ἡ ὑπερεκμετάλλευσις τοῦ περιβάλλοντος ὡδήγησεν εἰς καταστροφήν τῆς ὑπό τοῦ Θεοῦ ἐμβληθείσης εἰς τήν κτίσιν ἱκανότητος τῆς ἀειφορίας καί ἀναγεννήσεως τῶν πηγῶν της. Χρειάζεται, λοιπόν, ἐναρμόνισις ἡμῶν τῶν ἀνθρώπων πρός τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὥστε νά εὐαισθητοποιηθῇ ἡ ἀνθρωπότης ἐνώπιον τῆς διαφαινομένης πλέον προοπτικῆς ὅτι ἡ πλεονεξία μας δύναται νά καταστρέψῃ ὁλοσχερῶς τήν λειτουργίαν τῶν δυνάμεων τῆς φύσεως. 
Οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες παρετήρησαν μέ ἔκστασιν τήν ἁρμονίαν εἰς τό σύμπαν καί τόν ὠνόμασαν κόσμον, δηλαδή κόσμημα. Θαυμάζομεν μαζί τους τήν ἁρμονίαν τῆς φύσεως. 
Ἀλλά ἐκεῖ ὅπου ἡ ἔκπληξις συναγωνίζεται τόν θαυμασμόν, εἶναι ἡ κίνησις τῶν ἐμβίων ὄντων. Τά ζῷα καί τά φυτά ὀργανώνονται εἰς βιοσυστήματα, καί ἀλληλοϋπηρετοῦνται θαυμαστῶς καί συμβιώνουν ἁρμονικῶς.